Instructeur

Hoi, ik ben Suzanne. Ik hou van autorijden én van mensen. Dat klinkt misschien als een standaard antwoord voor een rijinstructeur, maar het is wel precies waarom ik dit werk zo leuk vind.

Ik ben ooit begonnen in de zorg. Wat ik daar vooral leuk vond, was het werken met mensen. Toen ik zelf een rijbewijs ging halen, ontdekte ik hoeveel plezier ik heb in autorijden. En een vak waarin ik die twee kon combineren, dat bleek gewoon te bestaan: rijinstructeur.

Geen dag - en eigenlijk geen leerling - is hetzelfde. Met de één wordt er onderweg heel wat afgelachen, met de ander ontstaan de mooiste gesprekken en soms is het ook gewoon even stil.

Juist dat één-op-één contact vind ik leuk: degene die naast me zit leren kennen en ontdekken wat voor diegene werkt.
Want uitleggen is één ding. Zorgen dat de ander het ook écht begrijpt, kan iets heel anders zijn. Niet iedereen heeft hetzelfde nodig.

Ik kan serieus zijn als het moet maar ik hou ook wel van een beetje luchtigheid. Er wordt natuurlijk gewerkt in de lesauto, je komt tenslotte om te leren autorijden. Maar lachen om wat we onderweg meemaken, een goed verhaal, een muziekje op de achtergrond en een flauwe opmerking hier en daar, horen daar voor mij net zo goed bij.

Het mooiste aan dit werk? De afwisseling. Het is nooit saai. Al die verschillende leerlingen met wie ik een tijdje optrek en die ik uiteindelijk zelfstandig zie wegrijden. Niet alleen met dat roze pasje op zak, maar met vertrouwen in zichzelf en plezier in autorijden.

En als ik je dan later onderweg nog eens tegenkom in je eigen auto en we naar elkaar zwaaien, dan denk ik toch even:

Kijk ze gaan.